Druk op enter om de resultaten te tonen of ESC om te annuleren.

Klassiek pianiste, pianodocente

We luisteren met bewondering naar het pianospel van Iris Verhoog, bij ons op bezoek om te praten over haar passie voor muziek en voor de piano in het bijzonder. Iris werd eens op 5 jarige leeftijd uit bed gehaald door haar vader om op de TV te kijken naar een uitvoering van de ouverture ‘Egmond’ van L. van Beethoven. Ze weet zich nog te herinneren dat ze tot tranen toe geroerd was door deze vertolking van het Symfonie orkest. Daarnaast was haar vader helemaal weg van muziek van Chopin en had hiervan vele cassette bandjes en deze werden vaak gespeeld in de auto. Omdat Iris dit zo mooi vond wilde ze ook leren piano spelen. Op 6 jarige leeftijd kreeg ze een piano en ging ze op les.

Hoe zag jouw muzikale opleiding eruit?Iris-Verhoog-174x300
Nadat mijn ouders een piano voor mij hadden gehuurd heb ik eerst 2 jaar les gehad van een traditionele pianolerares waarbij ik op 3-hoog achter op een keyboardje saaie oefeningen moest doen. Ik vond dat helemaal niks en speelde thuis lekker stukjes die ik zelf leuk vond. Na die 2 jaar ben ik overgestapt naar een andere leraar en heb ik veel meer basistechniek geleerd. Stiekem begon ik voor mezelf al stukjes van L. van Beethoven, Haydn en Chopin te spelen. Reeds op zeer jonge leeftijd voelde ik dat mijn passie in het leven bij de muziek lag. Het was voor mij dan ook logisch dat ik op mijn 15e werd aangenomen op de vooropleiding van het Conservatorium. Na 2 jaar op en neer pendelen tussen middelbare school en vooropleiding werd ik toegelaten tot de hoofdvak opleiding van het Prins Claus Conservatorium en ging er voor mij een nieuwe wereld open.

Wat was de grote verandering voor jou?
Op het Conservatorium stapte ik een wereld in die mij begreep. Vroeger op school werd ik veel gepest omdat ik toch wel een afwijkende smaak had. Mijn schoolgenootjes waren bezig met popmuziek van die tijd en ik was gek van Chopin, Mozart en Bach en speelde ook niet zoveel met hen maar was liever aan het spelen op de piano.
Op het Conservatorium voelde ik me thuis en werd ik voor het eerst volledig gezien en begrepen in mijn liefde voor de klassieke muziek. Mede studenten bleken daar dezelfde drive te hebben als ik. Ondersteund door topmusici die er doceerden kon ik nu echt gaan onderzoeken wat de achterliggende gedachten waren van componisten toen ze hun mooie muziek componeerden en kon ik mijn eigen pianotechniek verder gaan uitdiepen. Ik kwam mezelf ook regelmatig tegen trouwens, het vak moderne muziek was niet mijn favoriet en dat heb ik echt moeten leren waarderen.

Wat herinner je je als het meest waardevolle wat je geleerd hebt?
Naast alle muzikale vakken, leren van de juiste techniek, koorscholing, solfège, muziekgeschiedenis en didactiek was voor mij het meest waardevolle dat ik door de regels van de muziek heen leerde kijken en mijn eigen interpretatie van een muziekstuk leerde vinden. Dit is voor mij nog steeds heel erg belangrijk in mijn muziekbeleving. Ik ben steeds bezig met het spelen van stukken op mijn manier terwijl je toch gebonden bent aan regels van de interpretatie door de stijlperiode van een werk en de betreffende componist. Eigenlijk probeer je als het ware “in de huid van de componist” te kruipen maar daarbij neem je toch altijd jezelf mee. Een stuk speel je dan ook nooit steeds hetzelfde.

Je bent in die periode ook nog door een bijzondere man gesteund in je ontwikkeling?
Ik werd op mijn 15e aangenomen door Rob van Deinse, destijds senior hoofdvakdocent piano aan het Conservatorium Groningen en hij was voor mij naast een enorme inspiratiebron op muzikaal gebied ook later, na mijn studie, een soort tweede vader voor mij en opa voor mijn eigen kinderen. Mijn eigen vader overleed tijdens mijn studietijd en dit was voor mij dramatisch. Met Rob deelde ik de liefde voor de klassieken en daarnaast wierp hij zich ook op als een zorgzame vader die van een afstandje mijn leven en werken bleef begeleiden wanneer ik dat nodig had. Helaas zijn Rob en zijn vrouw enkele jaren geleden kort na elkaar overleden maar ik koester het contact wat we hadden nog steeds. Een hele bijzondere relatie waar ik nog iedere dag aan word herinnerd omdat de prachtige Steinway vleugel van Rob nu in mijn muziekkamer staat geschoven tegen mijn eigen vleugel en dit
mij ook het gevoel geeft dat hij toch nog altijd een beetje bij me is. Rob heeft mij niet alleen op muzikaal gebied enorm veel bijgebracht maar ook op het gebied van levenswijsheid en de kunst van het doceren is hij van enorme invloed geweest. Iris koestert een CD van Rob waarop naast het ‘nulde’ pianoconcert van Beethoven het ‘Carnaval des Animaux’ van Saint Saëns staat, gespeeld door Rob van Deinse en Willem Wijnbergen met het Frysk Orkest.

Hoe heb jij je vak in de praktijk neergezet?
Op het Conservatorium heb ik bij wijze van stage ook lesgegeven op de muziekschool en kwam ik er al gauw achter dat dat niets voor mij was. De korte contactmomenten met leerlingen gaven mij niet voldoende ruimte om mijn passie voor muziek over te kunnen dragen. Na het Conservatorium ging ik het meer zoeken in het geven van privé-lessen maar ontdekte dat je daar slecht van kon leven. Ik heb er toen voor gekozen om een basisinkomen te genereren door te gaan werken als stewardess, waarmee ik een andere passie, reizen en andere culturen ontdekken, kon invullen. Daarnaast studeerde ik door bij o.a. Akke Ferguson en Tjako van Schie en ging ik mijn eigen lespraktijk opzetten.

Inmiddels ben ik vanaf begin 2010 in Apeldoorn neergestreken en krijgt mijn pianopraktijk “Pianistique” een nieuwe vorm. Mijn muzikale palet bestaat op dit moment grotendeels uit het begeleiden van gevorderde pianisten, het coachen van jonge mensen die naar de vakopleiding van het conservatorium willen, het geven van concerten en de samenwerking met collega pianist Michiel Hinnen waarmee ik veel quatre-mains en werken voor twee piano’s speel en uitvoer. Daarnaast zijn wij naast onze eigen lespraktijken ook actief op ander muziekgebied, onder meer met het begeleiden en dirigeren van koren en solisten.

Wat is dan precies de passie?
Iris vindt, net als haar familie waarin méér docenten voorkomen, het doorgeven van kennis erg belangrijk. Ze ziet dit echt als een roeping. Daarnaast heeft ze veel met oude ambachten waarvan ze vindt dat de kennis daarover bewaard moet blijven en moet worden blijven beoefend. Zelf doet ze dat door regelmatig te spelen en af en toe uitvoeringen te geven op de voorloper van de piano, het klavecimbel en ook door zich te blijven verdiepen in de diverse stijlperiodes.

Mijn passie is om mensen te leren hún muzikale interpretatie van muziek te vinden en daar van te genieten. Uiteraard is daar techniek voor nodig maar ik ben daarnaast vooral bezig om het gevoel wat muziek oproept door te laten komen in de interpretatie van mijn leerlingen.

Welke talenten vind je belangrijk in dit vak?
Het belangrijkste talent wat je moet hebben als je in de muziek wilt gaan is doorzettingsvermogen en het ‘talent’ om hard te willen werken om de techniek onder de knie te krijgen. In feite wordt bijna iedereen geboren met een zekere vorm van muzikaliteit. Diverse onderzoeken hebben uitgewezen dat er maar heel weinig mensen zijn die echt niet muzikaal zijn. Bovendien is er reeds overduidelijk bewezen dat het beoefenen van muziek ook doorwerkt in alle andere gebieden van het leven. Kinderen die al jong op muziekles gaan presteren bijvoorbeeld ook veel beter op school dan kinderen die geen instrument bespelen. Je leert bijvoorbeeld je eigen leerproces heel goed kennen en analyseren en je leert je sociale vaardigheden ook veel beter en sneller te ontwikkelen. Vanaf het ontstaan van de mensheid speelt muziek al een rol. Eigenlijk is het niet zozeer een talent maar een sterk verlangen naar het kunnen creëren van muziek op de manier die ik bedoel: vanuit je eigen beleving. En daarin volhardend zijn. Passie voor muziek hebben dus. In die zin heb ik ook altijd een
beetje moeite met het woord “muziekles” Ik heb het veel meer leren zien als een interactie tussen de piano en de pianist. Een ontmoeting met je instrument die iedere keer weer bijzonder is. Soms helend, soms troostend. soms ook confronterend. Het is een avontuur die je aangaat met je instrument en jezelf. Ik zie het als een groot voorrecht dat ik mensen (jong of oud, beginnend of gevorderd in de muziek) daarin mag begeleiden.

Inspiratiebronnen?
Iris vindt inspiratie in alles waar muziek een rol speelt:

  • Bij haar leerlingen tijdens het lesgeven
  • Bij het werken met collega musici
  • Bij de vele muziek die er geschreven is
  • Bij het luisteren naar muziek
  • Bij het maken van muziek
  • Bij het dromen over muziek
  • Bij de natuur om ons heen

Doorgeven?
Ik geef belangstellenden graag een kijkje in mijn lespraktijk en zal hen stimuleren om kritisch te kijken naar hun motivatie.

Contactgegevens
Iris Verhoog
Mobiel: 06 44285959
Email:  Pianistique[at]live.nl
Website: www.pianistique.nl

Welkom

Heb je een baan waarin je niet écht gelukkig bent of ben je er ziek van geworden of wil je gewoon eens op zoek naar ander werk? Lees dan bij ‘passieverhalen’ de interviews die ik gehouden heb met mensen die een ‘draai’ in hun loopbaan hebben gemaakt en nu iets doen dat past bij hun passie. Of laat je inspireren door de blogs.

Hulp nodig?

Zelf kun je ook met een beetje lef, inspirerende mensen om je heen en begeleiding van een loopbaancoach een ommekeer in je loopbaan maken en elke dag met plezier naar je werk gaan. Ik wil je daar graag bij helpen. Vul onderstaand formulier in en ik neem contact met je op. Na een (gratis) intakegesprek kunnen we samen bepalen hoe het traject eruit gaat zien en maak ik een offerte.

Gegevens

Werkenvanuitpassie.nl
KvK: 72421924