Werken vanuit passie

Inspireren in woord en daad

Dagelijks Leren

Op basis van dezelfde principes als “Leef vanuit je verlangen” (zie www.ziejijhetal.nl) hebben Remko en ik een trainingsaanpak ontwikkeld voor teams die ze in de dagelijkse praktijk kunnen inzetten om te groeien in samenwerking en efficiëntie.

Juist in je DAGELIJKSE werksituatie wordt je continue getest op je capaciteiten, je kennis en vaardigheden en de manier waarop je je in de afdeling, in het team gedraagt. Het gaat ergens om, je wilt met elkaar wat bereiken of neerzetten. In de praktijk is het niet zo dat ieder individu precies hetzelfde wil, op hetzelfde moment. We hebben allemaal zo onze behoeftes, onze belangen, ambities, hebbelijkheden en ook wel onhebbelijkheden.

Waarom is het in de werksituatie dan soms zo spannend?

Naar ons idee omdat het in werksituaties allemaal bij elkaar komt:

  • Dat wat jij wilt die dag
  • Dat wat jij kunt die dag, waartoe je in staat bent
  • Dat waar je wel of niet zin in hebt (en hoe je daar mee omgaat)
  • Hoe je humeur is (en hoe je dat laat merken)
  • Hoe je je kan geven aan het team waarin je werkt
  • Hoe je leiding kan geven als dat aan de orde is
  • Hoe je leiding kan ontvangen
  • Hoe je collega’s bijstuurt, aanspreekt
  • Hoe je collega’s kan motiveren, meenemen, enthousiasmeren

In grote lijnen dus een enorme UITDAGING tussen wat jij ‘Wilt en kan’ én ‘Wat ervan je gevraagd wordt’.

In dit spanningsveld gebeurt het! Het gaat lekker, het loopt wat minder of je vindt het lastig.

Dagelijks leren gebeurt nu precies in dit spanningsveld. Als je in staat bent om dan te zien wat er met je gebeurt, wel vaak in relatie met anderen, dan kan je er veel van leren.

Want precies dan komt het erop aan:

  • Ben ik in staat ‘oud’ gedrag los te laten en ‘nieuw’ gedrag te leren
  • Blijf ik daarin wel trouw aan mezelf, aan wat ik wil, aan mijn verlangen
  • Ben ik in staat om de belangen van anderen te zien en af te wegen
  • Ben ik in staat om én-én te denken (win-win)

Dit vraagt nogal wat van ons als mensen. We zijn vanuit onze opvoeding, cultuur en sociale contacten allemaal ‘geprogrammeerd’ om op een bepaalde manier te reageren en te handelen. Dit doorbreken vraagt dus een speciale aanpak. Ons 4 stappen plan:

  1. Stilstaan
  2. Begrijpen
  3. Omarmen
  4. Intentie bepalen

Nieuwsgierig geworden? Lees verder ….

Afrika reisconsulent – Wild Life Photographer & Filmer

Tussen twee Afrika reizen in hebben we gesproken met Jos van Bommel, een gepassioneerd Afrika consulent en Wild Life Photographer & filmer waarvan we alles wilden weten over de carrièreswitch die hij de afgelopen jaren maakte.

Hoe ben je zo in dit boeiende werk terechtgekomen?
Ik had het na een carrière als salesmanager in de biochemische industrie niet meer naar mijn zin. Ik miste het ‘echte’, de beleving en het ging uiteindelijk vooral om geld. Op aanraden van mijn schoonmoeder ben ik met mijn vrouw Yvette in 2000 voor het eerst naar Afrika geweest. In het Krugerpark raakten wij verliefd op dit prachtige land, het wild en de mensen. Gedurende de laatste paar dagen hadden we een hele goede gids die veel vertelde over de natuur en over de dierenwereld. Het kon niet bij één keer blijven en een jaar later hebben we een 10-daagse Ranger training gevolgd. We leerden alles over roofvogels, slangen, leeuwen, olifanten maar ook over 23 soorten bomen die we overigens, vanwege het seizoen zonder blad, maar moeilijk uit elkaar konden houden. Daarna wisten we ook wat de lokale mensen met die bomen konden doen, hoe zij ze konden gebruiken.
Een voorbeeld is de maroela boom, ook wel “Tree of Life” genoemd, die voor veel verschillende doeleinden wordt gebruikt: De wortels bevatten water, de pitten van de vruchten olie en de binnenkant van de bast is een bloedstelpend middel.

Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ik meer wist van Afrika dan degene die mij de reizen verkocht en ben ik zelf via internet gaan boeken. Dat was vaak behoorlijk ingewikkeld en ik heb daar veel van geleerd. Informatie op internet is vaak niet betrouwbaar of onvolledig.
Ik haal mijn voldoening uit het feit dat mijn klanten de mooiste ervaring beleven, eigenlijk zoals ik het zelf ook zou willen, of beter.

Wat heeft dit voor jou opgeleverd Jos?
Naast een diep respect voor de overweldigende natuur en de beesten die hierin leven heb ik veel gevoel ontwikkeld voor de mensen en de manier waarop zij in dit land leven. Ik kan nu veel meer op mijn instinct vertrouwen, iets wat de Afrikaners als vanzelf doen. Ik ruik beter, hoor beter en zie beter als ik door het Afrikaanse land loop. Dan weet ik dat het geritsel betekent dat er een slang wegschiet of dat de roep van een vogel een alarmsignaal betekent.
Een concrete opbrengst is dat ik na deze training als gids groepen mag begeleiden in het Krugerpark, en dat komt mooi uit voor mijn programma’s.

Wat biedt je eigenlijk aan?
Vanuit mijn ervaring en passie voor Afrika wil ik mijn passie voor het wild, de mensen en het land delen met mensen die naar Afrika willen reizen. Boeiend vind ik het ook om de ervaring vast te leggen op foto en of film. De laatste jaren heb ik me ontwikkeld tot een heuse Wild Life Photographer en Filmer zoals dat in het safari-jargon heet.
Voor mijn klanten betekent het dat ik een compleet aanbod kan leveren:
• Reisadvies: Op basis van de behoeftes van klanten maak ik een op maat gemaakt reisadvies wat mensen zelf kunnen boeken via internet of bij mij .
• Binnenkort is het mogelijk om zelf fotoreizen te organiseren en aan te bieden. Er wordt gewerkt aan een SGR inschrijving.
• Om klanten voor te bereiden op de safari’s en het vastleggen daarvan op beeld bied ik een workshop aan waarin ik vanuit mijn eigen ervaring de mensen voorbereid op fotograferen of filmen.
• In het repertoire komen ook een aantal kant-en-klare reizen beschikbaar, met een absolute Afrika beleving.
• Begeleiden van grotere groepen waarbij ik zelf als gids meega.
• “First hand knowledge” over wild en de locaties waar en hoe je wild kunt zien.

Kan je jouw passie nog wat verder toelichten?
Jos laat trots wat fotoboeken zien van zijn reizen door Afrika. De fotoreportage over het Tiger Conservation Project van John Varty laat zien waar het echt over gaat: Liefde voor de dieren en het inleven in hun wereld. Jos wijst op een prachtige foto van een bijna wit tijgerjong, “Die daar, die heeft het grootste hart”.
Twee passie’s komen bij elkaar: Afrika echt beleven en vastleggen in prachtige beelden.

Hoe ziet een safari dag in Afrika er uit?
Een goede safari begint al de dag ervoor. Voorbereiding van de trip, de foto- en videospullen checken en klaar maken, op tijd naar bed en dan de volgende dag om 5 uur wakker worden om rond 6 uur in de wagen te stappen. Met een spoorzoeker en een gids op zoek naar bijvoorbeeld een luipaard, één van de Big 5 die je niet zomaar tegen het lijf loopt. Jos vertelt over een safari waarin een luipaard vlak langs de wagen liep en een van de deelneemsters zo ontroerd was dat ze helemaal vergat foto’s te maken, ondanks dat ze de camera ready-to-shoot voor zich had.
Een safari-rit duurt ongeveer tot 10 uur ’s morgens, heerlijk ontbijten en dan het fotomateriaal bekijken, beoordelen en backuppen, klaar voor de volgende shoot aan het einde van de dag.
Rond 4 uur ’s middags gaan we weer op pad tot een uur of acht en herhaalt zich het spel.

Bijzonder vindt Jos nog het effect van de natuur en het wild op de deelnemers op een safari. Vaak toch mensen die elkaar nauwelijks kennen en die, geraakt door de natuur en een gevoel van nietigheid door het wild, zich openen en in hun ziel laten kijken. Met als gevolg diepgaande gesprekken en een vriendschap die een op zijn minst een paar dagen duurt.

Kun je nog wat meer vertellen over je belevingen in Afrika?
Om mensen blijvend goed te kunnen adviseren ga ik regelmatig (2 á 3 keer per jaar) naar Afrika om zelf weer op safari te gaan, lodges te ervaren en vooral ook de mensen die in die lodges werken mee te maken. Ik vind het belangrijk dat het een fair-deal is: een goede prijs voor een lodge waar het personeel goed betaald en behandeld wordt. Ook de gidsen en spoorzoekers wil ik echt leren kennen en daarom ga ik met die mannen op pad. Op een dag volgden we het spoor van een groep leeuwen. “We zijn ze kwijt”, verzuchtte ik toen we bij een rotspartij waren aanbeland,”geen sporen meer te zien”. De Afrikaanse spoorzoeker wees op nauwelijks zichtbare zandresten, “Daar liepen ze een uur geleden Jos!”. Zand wat door de dauw van het gras aan de poten van de leeuwen was blijven plakken was door de warmere rotsen weer losgelaten en gaf aan waar ze gelopen hadden.
In contact zijn met deze overweldigende natuur en dieren ‘raakt’ op een emotionele laag, voegt Yvette nog toe aan het gesprek. Ook zij is zeer gepassioneerd door Afrika en kan het niet laten, om gedreven door die passie, Jos aan te vullen in zijn verhaal.

Welke kwaliteiten – talenten spelen een rol?

In ons gesprek was het ons al duidelijk geworden dat een belangrijke eigenschap van Jos leergierigheid was. Het woord leren kwam regelmatig terug en Jos verteld ons welk boek hij op het nachtkastje heeft liggen: “Beat about the bush, birds” en “Safari Companion”.

Interesse, nieuwsgierigheid, liefde voor mensen en van avontuur houden zijn onontbeerlijke elementen om op deze manier te leven. Daarnaast is het van belang om het Engels goed te beheersen. Natuurlijk is het belangrijk om te kunnen gaan met moderne media, maar het interpreteren van informatie op internet is nog belangrijker. Ik let dan vooral op dingen die niet worden vermeld op websites maar die wel van belang zijn voor de bezoeker van een lodge of een wildgebied.

Waardoor wordt jij, behalve door Afrika, nog meer door geïnspireerd?
Omdat ik weinig echte boeken lees of films kijk haal mijn inspiratie vooral bij mensen weg. Elmon Mhlongo is een Shangaan tracker en een van mijn beste vrienden. Hij kan niet lezen of schrijven, maar is een man met een ongelooflijke kennis van de bush. Omdat hij nooit naar school is geweest is zijn motto: “The bush is my classroom and the animals are my teachers”. Zijn grote passie is: luipaarden, hij is een van de beste “trackers” van de wereld en is zelfs in het Amazone woud geweest om jaguars (een broertje van luipaarden) te tracken. Het is een man die zijn hele leven dicht bij de natuur heeft geleefd.


Een andere vriend, John Varty, is wildlife filmer en lodge eigenaar in Sabi Sand. Hij heeft zich tot doel gesteld om de tijger van uitsterven te behoeden en is daarom in Afrika een tijger conservatie project gestart. Hij is een man met visie en passie voor de natuur en een van ‘s werelds beste “Big cat” experts. Ook hij is opgegroeid in de Afrikaanse bush.
Elmon en John hebben samen meer dan 50 natuurfilms gemaakt en hebben samen een paar nachten in de gevangenis doorgebracht tijdens Apartheid omdat ze weigerden om in gescheiden hotels te slapen. De band tussen deze 2 mensen is zeer sterk en de avonturen die ze samen hebben meegemaakt zijn bijna om jaloers op te worden.

Waar raakte je allemaal bij betrokken Jos?
Op dit moment ben ik bezig met het aanleveren van foto’s voor een fotoboek over het tijgerproject in Zuid Afrika . Tevens ben ik betrokken bij een film over een speciaal luipaard dat onlangs overleden is. Mijn foto’s van dat luipaard worden gebruikt voor de National Geographic website. Houd mijn website in de gaten voor de juiste link!
In juni dit jaar wordt bij National Geograhic Wild het programma “Caught in the Act” deel 7 uitgezonden. Daarin worden filmbeelden van mij getoond van 2 troepen vechtende wilde honden in Botswana.
Onlangs ben ik benaderd voor het geven van een training over fotografie aan de Tracker Academy in Zuid Afrika, aan deze Academy worden jonge mensen opgeleid tot spoorzoeker. Ze spelen een hele grote rol in het vinden van wild en het “off-road” benaderen ervan. Ze bepalen ook de positie van het safari voertuig bij de uiteindelijke “sighting” en dus is het erg belangrijk voor hen om te weten wat gasten van hun verwachten zodat zij goede foto’s kunnen maken.
Aan deel 2 van E&V, een prachtig nieuw fototijdschrift overigens, heb ik tekst aangeleverd over safari bestemmingen in Zuid Afrika.

Doorgeven?
Mensen kunnen me bellen en we maken dan een afspraak.

Contactgegevens

Jos van Bommel: email: jos@vanbommelsafaris.com

Websites: www.vanbommelsafaris.com en www.vanbommelphotography.com

Sieraden ontwerpster en Curiosa handelaar

In het voorjaar 2009 waren Harald en Mariëtte op zoek naar een opslagruimte voor hun verzameling curiosa toen ze in een straatje in Arnhem tegen deze fraaie staldeuren aanliepen. Zou dat wat kunnen zijn……?

Harald en Mariëtte hebben de deuren ‘geopend’ en dat heeft, zoals ze zelf aangaven tijdens ons interview, een wereld van mogelijkheden voor hen geopend!

In april 2010 spreken we met deze twee enthousiaste ondernemers die achter die staldeuren een curiosa- en antiekzaak hebben neergezet die er wezen mag:

• Een gezellige winkel
• Gemoedelijke sfeer
• Antiek en curiosa
• Veel zelf gemaakte artikelen
• Workshop ruimte: Sieraden maken, Glas-in-lood, Tiffany, kralen maken
• Cursusruimte voor wie ruimte zoekt voor creatieve workshops

Natuurlijk waren we nieuwsgierig hoe deze beide ondernemers elkaar op hun pad waren tegen gekomen en hoe ze elkaar versterken. Langs de lijn van hun beider leven werd ons dat wel duidelijk:

Voor Mariëtte is het allemaal begonnen als meisje van 11 die op een verjaardagspartijtje een doosje met kralen mee naar huis kreeg. Vanaf die tijd maakte ze kettingen en sieraden voor familie, kennissen en vrienden. Een loopbaan in de financieel administratieve hoek vond Mariëtte maar doelloos en tijdens een verblijf op Curacao leidde de liefde voor sieraden maken tot het volgen van workshops en het runnen van een sieradenwinkel. Een mooie start, maar ze wilde meer: Een eigen zaak waarin ze eigen gemaakte sieraden kon gaan verkopen….

Harald’s verhaal begint als kleine jongen op rommelmarkten. Hij was er gek op om die markten af te struinen en dát te kopen waarin hij mogelijkheden zag om dat met winst weer door te verkopen. Soms lukte dat op de dag zelf, soms moest dat mee naar huis, vaak tot grote ergernis van zijn moeder. Zijn loopbaan via de middelbare school en het bedrijfsleven leverde op enig moment wel de mooie zakenauto en een goed salaris op maar niet de voldoening die hij zocht. Zijn eigen huis renoveren beviel al veel beter maar de oude liefde voor curiosa bleef branden. Daardoor groeide de verzameling opnieuw boven de eigen opslagmogelijkheden uit en was het zaak om te zoeken naar betere opslagmogelijkheden….

…. en op dat moment in tijd kwamen zij elkaar tegen, eerst samen op curiosamarkten en daarna op zoek naar geschiktere opslagruimte. Het openen van de staldeuren én er samen voor gaan deed de rest: TussenKenK.

Wat doe jij in de zaak Mariëtte?
Ik ben vooral bezig met het maken van sieraden en het geven van workshops “Sieraden maken”. Ik maak graag luxe sieraden van half edelsteen en zilver of goud, glaskristal of parels. Daarmee vullen we de markt tussen de juwelier en de kralenwinkel. As ik een ingeving krijg dan pluk ik wat van mijn gading uit de kralenvoorraad en creëer een sieraad.
Hier ligt mijn passie: Uit een ingeving iets moois, iets unieks creëren. Dat maakt het soms ook lastig om ze te verkopen, van sommige sieraden kan ik maar moeilijk afscheid nemen.

Waar wordt je door geïnspireerd?
Mariëtte moest daar wel even over nadenken. Het gaat zo als vanzelf….. maar het heeft alles te maken met de natuur, de kleuren, de lucht en de zon.
“Ik kan ook geïnspireerd raken door het Tiffanywerk van Harald, de vorm en de kleuren geven me dan inspiratie om een mooie ketting te maken met een hanger in Tiffany stijl”.
Ik heb ook veel met de films van Sissi, de romantiek, de zachte kleuren. Ook kunstzinnige voorwerpen die ik in bladen of in andere kunstwinkels ontdek zetten mij aan om iets moois te gaan maken.

Welke talenten spelen een rol bij jou, Mariëtte?
Van nature ben ik creatief en heb ik een goed ontwikkeld gevoel voor kleuren. [Er ontspint zich een korte discussie tussen Mariëtte en Harald over het belang van kleuren, voor de meer rationele Harald blijkt dat niet zo spannend te zijn….. ]. Een talent of misschien meer een eigenschap is dat ik eerlijk ben, ik vind mooi wat ik mooi vind.
Een talent wat zich ontwikkeld heeft is het geven van workshops, het overbrengen van kennis en de vaardigheid om sieraden te maken. Daarnaast kan ik ook aardig organiseren.

Wat is jouw aandeel in de zaak Harald?
Vanuit mijn achtergrond ben ik de creator, de bouwer en heb ik de ruimte geschikt gemaakt voor onze droom: Een ruimte waarin wij ons ‘ding kunnen doen’ en waar we mensen in contact kunnen brengen met onze passie: Mooie, aansprekende producten maken (zelf of met onze klanten), dat tentoonstellen en verkopen. .
Op dit moment komt er een dame met hond de zaak binnen en laat Harald in de praktijk zien waar zijn passie ook zit, ruimte bieden aan andere creatieve geesten. In dit geval de winkel beschikbaar stellen voor een cursus ‘riemen maken’ die de betreffende dame geeft.
Harald kan het ook niet nalaten om nog even reclame te maken voor de workshops die ze inmiddels in de markt hebben gezet:

Glas-in-lood vensters maken


• Tiffany


• Sieraden maken


• Eigen kralen ‘blazen’


Daarnaast maak ik ook graag antieke kasten of meubelen, naast de inkoop waarvoor ik graag de markten afsnuffel.

Waar zit jouw talent Harald?
In tegenstelling tot de creatieve kant van Mariëtte ben ik meer de cijfermatige, de oplossingsgerichte en ben ik, het klinkt raar, vaag gestructureerd. Hierover doorpratend zit hier het vermogen achter om als de dingen allemaal nog onduidelijk zijn Harald daar al structuur in ziet en er wat mee kan gaan doen.
Verder kan ik goed met mensen omgaan en vanuit de workshops krijg ik dan ook de feedback dat ik rustig overkom, veel geduld heb en dat het ook nog gezellig is.

Waar wordt je door geïnspireerd?
Mariëtte is een belangrijke inspiratiebron voor mij. Los van elkaar had dit nooit zo tot stand gekomen. Wij vullen elkaar prachtig aan en dat levert echt 1+1=3 op.
Rondlopen op rommelmarkten vind ik ook erg inspirerend, glas-in-lood kunst in kerken vind ik prachtig en mijn inspiratie wordt altijd aangewakkerd als ik met “concullega’s” in dit vak aan het werken of leren ben.
Een bijzondere inspiratiebron is voor mij Salvador Dali. Zijn spelen met vormen en de kunst om met twee dezelfde voorwerpen compleet iets anders uit te beelden vind ik bijzonder. Een voorbeeld hiervan: Hand met ei wat ook weer een persoon is:

Doorgeven van jullie passie?
Iedereen die belangstelling heeft om wat te gaan doen met antiek, sieraden of curiosa is welkom om langs te komen. Gewoon even bellen!

Contactgegevens:

Website en email:

www.tussenkenk.nl

Email: harald_knol@hotmail.com

Nelson Mandela 15 inspirerende lessen

Inspirerende levenslessen van Nelson Mandela

Mandela over leven, liefde en leiderschap door Richard Stengel.

Intieme gesprekken met Nelson Mandela vormen de basis van dit indrukwekkende boek. Richard Stengel is erin geslaagd de persoon Nelson Mandela dichterbij te brengen. Een intense leeservaring die je inspiratie en wijsheid geeft!

Mandela over leven, liefde en leiderschap bevat vijftien levenslessen die gaan over moed, leidinggeven, omgaan met je rivalen, zelfvertrouwen, besluitvaardigheid en de liefde. Vele intieme gesprekken tussen Richard Stengel en Nelson Mandela gingen eraan vooraf. Stengel beschrijft Mandela als ‘wellicht de laatste werkelijke held van deze planeet’, maar spaart hem niet. Bovendien weet hij hem zijn diepste zielenroerselen te onttrekken.

Stengel is erin geslaagd Mandela te tonen als held én in zijn momenten van innerlijke strijd en kwetsbaarheid. Mandela over leven, liefde en leiderschap is een openhartig en eerlijk boek dat ook niet eerder onthulde persoonlijke ervaringen van Mandela bevat – zowel in de politiek als in zijn huwelijk. Bijzonder en waardevol is dat Mandela zelf het voorwoord voor dit boek heeft geschreven.

Aanbevelingen over het boek werden geschreven door vele beroemdheden:

‘Nelson Mandela is de persoon die ik het meest bewonder. Richard Stengel heeft (het karakter van) Nelson Mandela op een uitstekende wijze en bewogen manier vastgelegd en ik ben bevoorrecht geweest deze Nelson Mandela te hebben gekend. Het lezen van Mandela over leven, liefde en leiderschap gaf mij nieuwe inzichten en inspiratie. Ik ben ervan overtuigd dat het anderen ook deze geschenken zal geven. Ik werd opnieuw geïnspireerd, en ik weet dat anderen dit ook zullen zijn.’
Bill Clinton

‘Nelson Mandela heeft de hardvochtigste vorm van politieke onderdrukking overleefd en trad naar voren om een racistische maatschappij te hervormen. Hij heeft persoonlijk elk woord van zijn levenslessen ervaren en ondergaan, ongeacht de prijs die hij hiervoor heeft moeten betalen. Zijn meest duurzame les gaat over vergevensgezindheid. Mandela over leven, liefde en leiderschap neemt ons mee op reis naar de geestelijke beleving van een van de belangrijkste helden van de eeuw. Er zijn lessen uit te leren die je levenswijze drastisch kunnen veranderen, zodat ook jij een grote held kunt worden.’
Deepak Chopra
(schrijver van De 7 sleutels tot geluk)

De rechten van Mandela over leven, liefde en leiderschap zijn inmiddels verkocht aan meer dan vijftien landen. Een deel van de opbrengst van het boek gaat naar de Nelson Mandela Foundation.

Richard Stengel is hoofdredacteur van Time Magazine en werkte samen met Nelson Mandela aan diens autobiografie De lange weg naar vrijheid (1994). Hij heeft diverse boeken op zijn naam staan. Stengel is getrouwd met een Zuid-Afrikaanse vrouw, heeft jarenlang in Zuid-Afrika gewoond en woont nu in New York. Mandela is de peetvader van hun twee zoons.
Op de website www.levenslessenvanmandela.nl, speciaal voor dit boek gemaakt, kunt u onder andere ook de omslag van het boek downloaden (onder het kopje ‘Pers’, in het persbericht).
Voor de consument vormt de website dé plek om meningen over het boek te delen, video’s te bekijken en andere lezers te inspireren met eigen levenslessen. Tevens is er op deze website een unieke preview te lezen van het hoofdstuk ‘Het goede in anderen zien’.

Rijinstructeur – mensen helper

We hebben een boeiend gesprek gevoerd met Martin Unterhorst, die zich voor het gesprek afvroeg of hij als rijinstructeur wel paste in ons ´WerkenvanuitPassie´ concept. Na twee uur geboeid luisteren, prachtige verhalen en mooie voorbeelden van zijn passie was alle twijfel weggenomen en portretteren we in dit interview Martin vooral als ´mensenhelper´, die daarnaast ook nog rijinstructeur is.

Wat is je passie?
In mijn rijinstructeur zijn ben ik naast het instructie geven vooral geïnteresseerd in de mensen aan wie ik autorijles geef. Ik ben enorm gefascineerd door mensen en hoe zij zich gedragen, vooral wanneer het spannend wordt. Tijdens rijlessen en speciaal het examen komt dit natuurlijk veelvuldig voor. Vanuit mijn eigen leven ken ik de gedragsproblematiek die te maken heeft met faalangst. Als ik dat, of een slecht zelfbeeld of een zwak zelfvertrouwen constateer bij mijn leerling dan wil ik een rol spelen in het verbeteren daarvan. Mijn passie kun je dus omschrijven als:

´Mensen helpen bij het in de ogen kijken van hun beperkende overtuigingen én er mee te leren omgaan´.

Wat gebeurt er als jij met een leerling in de auto zit?
Vanuit mijn betrokkenheid bij een medemens ga ik op mijn onderzoekende manier vragenstellen en kijk naar wat er concreet gebeurt. Zonder oordeel geef ik aandacht aan mijn leerling en zie wat dat betekent. Dit contact blijft dan soms ook niet beperkt tot ´in de auto´, maar als het nodig is vervolgen we het gesprek ergens anders. Hieronder een alles bevattend verhaal van ‘Je rijbewijs’ halen zoals Martin dat graag beleefd:

M. was 27 jaar toen ze haar eerste rijles bij mij nam. Ze was via een van mijn leerlingen bij mij gekomen. M. had haar verteld dat ze graag rijlessen wilde nemen, maar ze durfde niet zo goed, Mijn leerling raadde haar mijn rijschool aan. Toen ze aan kwam lopen zag ik een mooie jonge vrouw met roodbruin, halflang golvend haar, een goed figuur maar ….. .heel erg zenuwachtig. Mijn aanpak bij zo’n eerste rijles is dat de leerling niet meteen achter het stuur kruipt, maar dat ik zelf met de leerling naar een parkeerplaats rijd. Tijdens die rit vertel ik de leerling iets over mijzelf en mijn rijschool en probeer ik het één en ander over mijn nieuwe leerling te weten te komen. In de loop van de rijopleiding spraken we steeds meer over haar en mijn faalangst en hoe ik daarover heen ben gekomen door middel van een viertal vragen, zie hieronder, die het negatief denken omzet in een positief denken. Ik heb haar die vragen meegegeven, waarmee ze aan de slag kon gaan. Naast mijn rijinstructeur zijn ben ik ook fotograaf, en daarover pratend zei ze dat zij ook zeer geïnteresseerd was in fotografie, maar dat het haar nooit lukte om goede foto’s te maken. Ik heb haar toen een aantal keren meegenomen naar Burger’s Zoo in Arnhem, gaf haar één van mijn fototoestellen en gaf haar aanwijzingen over hoe te fotograferen. De eerste foto’s waren niet echt geweldig, maar bij de 2e keer bleek ze toch al het e.e.a. geleerd te hebben en waren de foto’s aanzienlijk beter en was ze er echt trots op. Ze kreeg meer zelfvertrouwen, ook bij het autorijden. De fotografie heb ik ook gebruikt om haar te laten zien dat ze, zoals ze zelf vond, geen lelijke vrouw was maar juist een mooie vrouw en na een paar fotoshoots was ze er van overtuigd dat ze best wel mooi was. Doordat ze steeds meer zelfvertrouwen begon te krijgen, kwam ze ook steeds meer voor zichzelf op, wat haar relatie met haar vriend ten goede kwam, want hij veranderde zijn houding ook ten positieve. Het is allemaal zelfs zo goed gegaan dat ze samen een huis hebben gekocht en sinds kort de trotse ouders zijn van een dochter. En ….. ergens na de fotoshoots en voor de aankoop van de woning behaalde ze haar rijbewijs.

Waar is die passie voor mensen ooit begonnen?
Dat is er altijd al geweest, alleen heb ik steeds gezocht naar de manier waarop ik dat vorm kon geven. In mijn carrière in de verzekeringswereld was ik veel meer bezig met de mensen achter de polis dan met de opbrengst, lees premie, voor mijn bedrijf. Ik vergat dat niet, maar mijn belangstelling ging uit naar die mensen, naar wat zij creëerden, waar zij enthousiast over waren. Sinds ik als rijinstructeur voor mezelf ben begonnen is het helemaal duidelijk: Het gaat voor mij over het contact met mensen en wat ik voor hen kan betekenen.

Welke ´levenslessen´ heb jij zelf geleerd?
Tot mijn 40ste had ik veel last van faalangst. Het was echt noodzakelijk om daar serieus werk van te maken omdat ik er ook in mijn privé-situatie veel last van had. Via mijn huisarts kwam ik in contact met dokter Haan die mij met onderstaande 4 vragen enorm goed geholpen heeft:
1. Is deze gedachte 100% waar?
2. Helpt deze gedachte mij om mijn moeilijkheden te overwinnen en verder te komen?
3. Helpt deze gedachte mij om voor mij ongewenste gevoelens te voorkomen
4. Helpt de gedachte mij om voor mij ongewenste conflicten te voorkomen?

Faalangst gaat nooit helemaal weg, ik zeg altijd dat ik nog 3% last heb, maar ik kan er prima mee omgaan.
Dus… nooit opgeven, maar knokken.

Je hebt nu je eigen rijschool, hoe is dat zo gekomen?
Voordat ik zelfstandig ondernemer werd was ik 30 jaar in loondienst. Ik zocht daar vaak de vrijheid en de ruimte die de organisatie liever niet gaf. Uiteindelijk hebben we afscheid van elkaar genomen en zo terugkijkende was dat een goed besluit. Ik zit nu elke dag met veel plezier in de lesauto en ben dan vrij, kan dan op mijn manier de dingen doen die ik wil, en op mijn eigen manier met de mensen omgaan.

Welke talenten zet je in?
Luisteren en empathisch vermogen. Liefde voor de medemens. Ik denk daar eigenlijk niet zo over na. Ik doe dingen zoals ik voel dat ik ze moet doen.

Je bent niet alleen rijinstructeur maar ook drummer, fotograaf, ….Hoe werkt dat samen?
Zoals hierboven al aangegeven help ik mensen via fotografie een beter zelfbeeld en meer zelfvertrouwen te krijgen. In een enkel geval ging dat via drum-/percussielessen. Het mooie is dat ik door de rijlessen mensen ontmoet die mijn hulp goed kunnen gebruiken en dat ik de combinatie luisteren kan combineren met actief op hen aansluiten met fotografie of muziek.

Doorgeven?

Wil je contact, mail me op onderstaand mailadres.

Contactgegevens

Email: munt18@hotmail.com

Website: http://www.martinunterhorst.nl

Grafisch vormgeefster

We hebben Ilse Boekamp vorig jaar ontmoet op een kennismakingsdag van de TEDCompany en met haar en een collega-vriendin (ook grafisch vormgeefster) kwamen we in gesprek over passie. Haar opmerking: “Ik zou niet kunnen werken zonder passie” was de directe aanleiding om haar op te zoeken in Gouda op haar werkplek.

Wat is die passie dan precies?
Naar aanleiding van deze vraag krijgen we een diep inzicht in hoe Ilse wil werken, wil zijn en het contact met haar klanten ziet. Haar werken als grafisch vormgeefster kenmerkt zich door de kunst van het loslaten, het vrije denken en de durf om in het diepe te springen. Het contact met klanten ziet Ilse als zeer waardevol en als een creatief proces om in het contact te voelen wat er nodig is, wat de vraag is. Gezien haar bedrijfsnaam (eenop1) mag duidelijk zijn dat ze een voorkeur heeft voor een een-op-1 contact. En Ilse’s omschrijft ‘zijn’ als in een staat van “Verbazing” zijn. Haar lijfspreuk is dan ook:

“ZICH VERBAZEN IS BEGINNEN TE BEGRIJPEN”.

In het diepe springen?
De echte kunst van vormgeven is om het niet te willen doen maar om het te laten gebeuren, te laten ontstaan uit wat er al is (zie hierover ook later in het verhaal bij de verwondering die Ilse heeft over het werk van Michelango). Daarvoor is het essentieel dat je durft om jezelf onder te dompelen in de vraag van je opdrachtgever en wat dat in jou heeft geraakt. Als je in staat bent om dan alles los te laten en in de flow te gaan dan kan het gebeuren. Als je dat proces probeert te controleren, dus niet springt, dan werkt het niet.

Wanneer weet je of het goed is?

Het is goed als ik mezelf weer overtref en als ik van mezelf weer verbaasd ben. Dat is op zich een delicaat proces, je praat uitgebreid met je klant, krijgt een beeld, een bepaald gevoel bij wat er gevraagd wordt en gaat daarmee aan het werk. In het uitwerken onderzoek je, kijk je, probeer je, laat je gaan, laat je los, maak je soms fouten of loop je per ongeluk ergens tegen aan. Het is een kunst om én los te laten, dus niet op te letten, én aan de andere kant wel scherp te herkennen wat goed is. Als ik op een moment ‘verbazing’ in mezelf voel dan is dat het teken dat het goed is.

Hoe ben je ertoe gekomen om grafisch vormgever te worden?
Als kind tekende ik wel wat vroeger en zat wel wat te knutselen, maar een duidelijke passie was er toen nog niet. Na mijn atheneum, waarin helemaal geen creatieve vakken werden gegeven, heb ik gekozen voor een mbo-opleiding reclame- en etalagetechnieken. Dat kwam zo omdat ik een uitzending op TV zag waarin het NIMETO voorbij kwam en waarbij ik voor het eerst iets had van: Ja dit is echt leuk, helemaal raak! Op deze opleiding heb ik een wereldtijd gehad en een bijzonderheid was dat ik precies in de overgang van handmatig vormgeven naar het gebruik van computers (Apple) terecht kwam.
Ik was zo geïnteresseerd geraakt dat ik verder wilde en de keuze voor de Kunstacademie (HKU Utrecht) was gauw gemaakt.

Hoe was het om te studeren aan een Kunstacademie?
Opvallend was dat het vooral ging om conceptueel te leren denken en bijna niet om praktische vaardigheden. [Note: Een grafisch lyceum daarentegen is meer gericht op de praktijk]. We kregen veel bijzondere opdrachten om ‘uit de box te leren denken’, waarvan het maken van een ontwerp voor “Het Tussen’ me nog steeds goed bijstaat. We moesten een ontwerp maken van iets onbestaanbaars, “Het Tussen” genaamd, wat ergens tussen zat. We hebben hier veel mee gelachen weet ik nog wel.

En toen in de praktijk brengen?
Ik ben na de opleiding begonnen op een Ontwerp bureau en daar heb ik van alles gedaan, veel geleerd en uiteindelijk, toen ik wat meer senior werd ontstond de behoefte om mijn eigen klanten te vinden en voor eigen klanten aan de slag te gaan. Na een ziekteperiode heb ik met hulp van mijn broer de knoop doorgehakt en ben ik voor mezelf begonnen, januari 2007, en ik heb daar geen seconde spijt van gehad.

Hoe ziet een werkdag van ‘eenop1’ er eigenlijk uit?
Mijn dagen zijn zeker niet een van 9 to 5 gebeuren. Ik werk als ik inspiratie heb en dat kan dus ook ’s avonds of in het weekend zijn. Het werken met klanten aan een opdracht wissel ik af met lesgeven aan de TU Delft en het begeleiden van een groep studenten aan die TU.
In het contact met klanten over een opdracht gaat het over elkaar leren kennen, de vraag begrijpen en vooral de vraag ‘pakken’. Dat is iets intuïtiefs en dat laat zich niet in woorden vangen. Voor mij is het duidelijk dat als ik er geen gevoel bij krijg of niet het gevoel krijg dat ik voor deze opdrachtgever wil werken, dat ik het dan niet doe. Ik wil absoluut plezier hebben in het werken met die opdrachtgever!
Na een briefing en meestal een aantal gesprekken ga ik ‘aan het werk’. Op basis van het gevoel wat is ontstaan laat ik, vaak geïnspireerd door wat ik op mijn reizen heb gezien, ideeën opborrelen en maak dan 3 voorbeelden, waaronder mijn persoonlijke favoriet. Deze bespreek ik met mijn opdrachtgever en laat hem een tijdje met de 3 ideeën spelen. De ervaring is dat de opdrachtgever vaak mijn voorkeur kiest.

Het werk op de TU Delft bestaat uit het geven van het vak ‘Grafische vormgeving’ aan de faculteit Sport&Cultuur en het begeleiden van een groep oudere studenten waarmee ik het loslaten aan het beoefenen ben. Maar dat dan wel binnen de corporate identity van de TU Delft, wat weer een uitdagende begrenzing oplegt in creativiteit.

Wat zijn je talenten?
Dat vindt Ilse een lastige vraag, maar er even over door pratend komen er mooie talenten boven:
• Creativiteit als belangrijke basis met als belangrijkste kwaliteit het kunnen denken in beelden.
• Gemakkelijk contact maken met mensen, van groot belang om met opdrachtgevers te komen tot waar het echt over gaat.
• Flexibiliteit om me in te kunnen leven in wat een klant wil, maar ook om met een flexibele geest nieuwe wegen te bewandelen.

Een talent wat ik echt ontwikkeld heb is het vermogen om in het diepe te springen en erop te durven vertrouwen dat er iets moois uit zal komen.

Waardoor wordt je geïnspireerd?
Belangrijke inspiratiebron zijn mijn reizen en het ‘kijken’ met mijn fototoestel. Ik heb vaak oog voor details, kleuren en vormen die ik nog niet ken. Voorbeelden hiervan zijn een prachtige beschilderd dak in een tempel in Laos met bijzondere kleuren en vorm, bijzondere kleuren in Mali of boeiende structuren (balk van klei).

Geïntrigeerd? Nieuwsgierig? Surf naar www.eenop1.nl/fotografie en verbaas je.

Ik wordt ook bijzonder geïnspireerd door het werken met studenten die werkelijk kampioenen in het loslaten zijn geworden. Het is bijna jammer om een stapje terug te doen omdat het werken voor opdrachtgevers zich toch wel kenmerkt door randvoorwaarden, waardoor het in het vak grafisch vormgeven gaat om de uitdaging: Vrijheid vinden binnen de altijd aanwezige beperkingen.

Hoe wil je jouw passie doorgeven?
Net zoals ik al doe, begeleiden van studenten. Neem contact op via mijn website www.eenop1.nl en ik neem contact met je op.

Nog andere inspiratiebronnen?
Een belangrijke inspiratiebron is de architect John Lautner die een werkelijk meester is in het loslaten, het losse denken en het werken vanuit vrijheid, persoonlijke autonomie. Recent heb ik een reportage gezien over zijn werk wat ging over ‘oneindige ruimte’.
Met verbazing heb ik ook gekeken naar het werk van Michelango in Florence waarvan ik niet alleen David erg boeiend vond, maar ook de andere, soms wat ruwere, onaffe werken waarin je bijna kan zien wat eruit komt, wat eruit kan ontstaan.
Bijzonder aan de David vond ik ook nog dat de verhoudingen van de ledematen op zich niet kloppen, maar dat door de plaatsing op de sokkel van 4 meter en het perspectief dat daardoor voor bezoekers ontstaat het weer een heel natuurlijke beleving oplevert.

Boeken?
Er zijn een aantal boeken die ik in mijn werk gebruik die ik hier wel graag wil noemen:

  • Bernard Jeker, een goed boek over het ontwerp proces.
  • Business Cards 2 is voor mij een bron van ideeën (zie Amazone.com voor meer informatie).
  • De aarde vanuit de hemel, van Yann Arthus-Bertrand

Contactgegevens
Ilse Boekamp, www.eenop1.nl

De aarde vanuit de hemel

Auteur: Yann Arthus-Bertrand

Volledig herziene uitgave van de klassieker De aarde vanuit de hemel, wereldberoemd dankzij de sensationele luchtfoto’s van onze planeet.
Bevat ruim negentig nooit eerder gepubliceerde foto’s en 100% vernieuwde teksten: een nieuwe stand van zaken van de ecologische toestand van onze aarde.
Wereldwijd werden van dit boek al meer dan drie miljoen exemplaren verkocht!

Pak aan!

Pak aan! is een productie van Peter Vroon & Reinier Groenendijk. Het is een boek waarin gepassioneerde mensen uit de wereld van kunst en cultuur een kant van zichzelf tonen die tot nu toe niemand kende. En die evenveel zegt over de persoon als die persoon zelf zou kunnen vertellen.

Het boek geeft daarnaast aandacht aan de stichting de Opkikker.

Belangstelling? Lees het verhaal van de fotograaf op deze site en stuur hem een mailtje om uit te zoeken hoe je aan dit boeiende boek kan komen!

Nooit meer slapen

Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien. Nooit meer slapen is een grootse roman over grote dromen.

Passievolle fotografen

Op een koude donderdagmiddag hebben we in Apeldoorn afgesproken met 2 gepassioneerde fotografen in een leeg gebouw, waar ooit het UWV in zat. We zijn benieuwd wie ze zijn en hoe hun passie voor fotografie eruit ziet. En natuurlijk wat hen bindt en wat ze te zoeken hebben in zo’n leeg pand.
We ontmoeten Peter Vroon op de parkeerplaats en volgen hem het verder lege gebouw in. Op de 2e verdieping komen we in een prachtige ruimte waar we het gesprek beginnen onder het genot van een kop koffie. Net na de eerste kennismakingszinnen schuift Jeroen Taalman aan, hij was ietsje verlaat in verband met zijn andere werk. Onze nieuwsgierigheid wordt alleen maar groter en na de introductie stellen we voor om een dubbelinterview te doen en de mannen na elkaar hun levensverhaal te laten vertellen.

Wat is je achtergrond?

Peter:
In mijn vroege jeugd was ik al sterk bezig om mijn eigen weg te bepalen. Ik wist het zeker: Ik ga doen wat ik wil! Na de MULO ben ik in de zorg gaan werken, in de psychiatrie, waarin mij vooral het menselijk gedrag aantrok.

Jeroen:
Vanaf mijn 11e of 12e was ik bezig met ICT. Ik vond het magisch dat je zo’n apparaat kon laten doen wat je wilde. De grens werd bepaald door wat je zelf kon bedenken en als je maar slim genoeg was kon je dat dan maken. Voor ik het wist was ik aan het programmeren en lesgeven.

Wat intrigeerde je in die tijd al?

Ik werd enorm geïntrigeerd door het gedrag van mensen. Waarom doen ze wat ze doen, dat verbaast me en dat houdt me nog steeds bezig.

Voor mij was dat de maatschappij en hoe je daar invloed op kan uitoefenen. Dat heeft mij zeker gestuurd in de keuzes die ik heb gemaakt.

Waardoor ben je gevormd in je jonge jaren?

Voor iemand die sterk bezig was zijn eigen gang te gaan was de flowerpower tijd natuurlijk prachtig. Een periode van enorme vrijheid en muziek. Ik heb daar met volle teugen van genoten. Dat was overigens in schril contrast met mijn werk waarin ik te maken had met psychiatrische patiënten.
Een rare maar boeiende combinatie dus eigenlijk. In een combinatie van leren en werken heb ik indertijd de opleiding afgemaakt, een periode waarin ik ook erg bezig ging met de grote levensvragen: Wie ben ik? Mijn geloof in het hiernamaals en God.

Als jongeling heb ik 3 jaar intensief aan de vechtsport Wushu gedaan. In tegenstelling tot wat men altijd denkt is dat niet stoer maar gaat het vooral om zelfbeheersing, controle over je kracht, leren focussen en je eigen grenzen doorbreken. Ik ben daar veel zelfverzekerder door geworden.
Wat me ook sterk gevormd heeft zijn de studies die ik opgepakt heb. Tussen ’88 en ’97 heb ik Elektrotechniek, Rechten tot mijn propedeuse en Klinisch Fysicus gedaan. Uiteraard vanuit mijn interesses maar ook om iets te bereiken met een maatschappelijke relevantie, een academische status dus, waarmee ik invloed kan uitoefenen.

Hoe zag de werkfase daarna er uit?

Ik ben aan het werk gegaan in de Ouderenzorg en psychogeriatrie. Na een aantal jaren heb ik een carrièreswitch gemaakt richting een meer leidinggevende rol, ik werd paviljoenhoofd in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking en ging mensen aansturen. Ik ontdekte dat ik dat op een coachende manier deed en veel aandacht had voor leren en het krijgen van inzicht bij de medewerkers. Het was een bijzondere ervaring, ook een passie, om zo vanuit je hart met mensen te kunnen werken!

Zoals je al door hebt doe ik veel dingen door elkaar, zo ook in de periode hierna.
Mijn aandacht verschoof van studeren en ‘techniek’ naar kunst en cultuur. Voor mezelf was dat een periode waarin ik mijn gevoel ging toelaten. En tegelijkertijd startte ik mijn ICT-bedrijf met bijzonder leuke ervaringen. Op bezoek bij mijn klanten en nieuwsgierig wat zij nou aan het doen waren. Bijzonder getroffen werd ik door mensen die ambachtelijk bezig waren en dat ook weer aan anderen aan het leren waren.
Om het plaatje compleet te maken ging ik werken in de Gezondheidszorg en werd ik met wat tussenstappen ook nog bestuursvoorzitter.

Hoe past het privéleven in dit plaatje?

Na die turbulente tijd brak mijn ‘keurige’ periode aan. Werk en gezin en de kinderen opvoeden. Ik vond het later wel mooi om te zien dat mijn kinderen hun passie hebben gevolgd in de keuzes die ze hebben gemaakt in hun leven. Heb ik daarin toch iets doorgegeven!

Mijn vader was erg actief met foto en film om herinneringen vast te leggen. Ik vond dat wel mooi om terug te zien én tegelijkertijd merkte ik dat ik dat hetzelfde deed …… fotograferen om vast te leggen, als een houvast voor herinneringen!

Hoe ontdekte je de passie voor fotografie?

Na de periode kinderen en de daarbij behorende verantwoordelijkheden ben ik verschillende dingen gaan doen. Vanuit mijn betrokkenheid bij mensen en het gevoel voor rechtvaardigheid ben ik lid geworden van de medezeggenschapsraad en ontdekte ik mijn vasthoudendheid. Ook de rebel in mij werd weer wakker en ik stortte me ook weer in de muziek. Saxofoon spelen is prachtig om je gevoel te laten doorklinken. Ook mijn technische talent (of op zijn minst de nieuwsgierigheid) werd wakker en ik maakte in die tijd en eerste jaarverslag op een Commodore64. Mijn belangstelling voor computers en het digitale was gewekt, hoewel ik in het begin anti computer was. Dat was een richtingaanwijzer om meer met fotografie te gaan doen dan ik altijd al deed: de kinderen, vakantiekiekjes enzovoorts, maar daar bleef het wel bij. Maar zoals gezegd, het digitale tijdperk, internet en websites gecombineerd met mijn belangstelling voor mensen en waarom ze zich gedragen zoals ze zich gedragen, leidde tot nieuwe stappen. Ik was vooral in het begin geïntrigeerd door muzikanten die zo mooi met emoties bezig zijn en ging foto’s van hen maken.

Na zo’n periode ‘Plaatjes schieten’ kwam ik uiteindelijk op een punt dat ik echt wat ging doen met mijn frustratie hierover. Op vakanties waren de ansichtkaarten in de kiosk eigenlijk steeds mooier dan mijn zelf gemaakt foto’s. Ik merkte ook dat ik vaker gebouwen schoot dan mensen en het werd tijd voor een verandering.
Het was opnieuw tijd voor studeren, maart dan aan de Fotovakschool in Apeldoorn. Dat was erg inspirerend en dat gaf een extra dimensie aan mijn fotowerk: Het werd meer en meer een uitingsvorm van mijzelf. Door mijn foto’s heen liet ik me zien. En wat anderen zagen zag ik zelf ook en daarmee hielp het me om mezelf meer te ontdekken en te ontwikkelen. Jeroen vertelt dat hij naar aanleiding van de ramp in Haïti zo had willen afreizen. Hier komt werkelijke passie naar boven! Heel graag had hij willen laten zien wat daar nu echt gebeurt. Zijn rol daarin ziet hij dan als de man die in staat is om door zijn fotografische vaardigheid een verbinding te leggen met dat wat er maatschappelijk gebeurt.

De fotograaf komt in beeld?

Dat kun je wel zeggen ja, de passie voor het vastleggen van emoties op een manier dat je dat kan overdragen op de kijker boeit me enorm. Op die manier is fotografie werkelijk kunst en wil ik met mijn beelden mensen beïnvloeden, nieuwsgierig maken en aan het denken zetten.

De fotograaf in mij loopt langs meerdere lijnen waarbij de belangrijkste is dat ik een kunstzinnig fotograaf wil zijn. Op de tweede plaats gaat het mij erom om door de kunstzinnigheid van de beelden wat te vertellen, invloed uit te oefenen op de samenleving.

Wat intrigeert je tegenwoordig het meest?

Dat kun je zien in mijn fotowerk, het gaat om mensen, beweging, emotie en dans en muziek, uitersten en absurditeiten. Kunnen choqueren en prikkelen.

Vergankelijkheid, de samenleving en specifiek de rafelige zelfkanten daarvan zijn wel de onderwerpen waar ik mee bezig ben. Opmerkelijk is dat de academische status waar ik op uit was me nu niets meer interesseert.

Kan je wat vertellen van je recentste activiteiten?

Ik heb samen met schrijver Reinier Groenendijk het boek Pak aan! gemaakt. Een prachtige registratie van culturele ontmoetingen in een stad waar van alles aan de hand is (Apeldoorn dus).
Ik heb hierin foto’s gemaakt van de geïnterviewde in zijn normale leven en een foto van hem of haar als zijn alter ego. Dat leverde prachtige scènes op en prachtige beelden.

Ik heb veel eigen werk gemaakt rondom mijn thema’s en ik zocht ruimte om mijn werk te exposeren. Ik merkte dat dat in mijn eentje niet goed lukte. Na een ontmoeting met Peter Vroon kwam dit in een stroomversnelling en gingen we op zoek naar een ruimte en naar een collectief….

Gelrecollectief
Met nog 3 andere gelijkgestemden hebben we én een prachtige ruimte gevonden én een groep waarin we elkaar kunnen versterken. We kunnen exposeren, studiowerk doen, creatieve impulsen volgen en aan elkáár ontwikkelen. Heerlijk.

Ambitie en plannen?

Vanuit het collectief is het duidelijk dat we met zijn vijven blijven en dat de groei zit in onszelf. We willen dat bereiken door groot te denken. Gekscherend of misschien toch ook weer niet is er een ambitie om te exposeren in het buitenland.
Foto’s en wat wij er mee willen hebben een podium nodig en daarin willen we ons zelf niet beperken. Het gaat er tenslotte om dat we zoveel mogelijk mensen bereiken.

Waardoor worden jullie geïnspireerd?

• De Bijbel
• Jimi Hendrix
• Mensen en speciaal Nelson Mandela
• De Film: De Tien geboden
• De Film: Avatar

• Leven en dood
• Religie, wat drijft mensen, mensen in hun geloof
• Struggle for live: randen van de samenleving.
• Willem Frederik Hermans, zijn boeken zijn cynisch en tonen de ware aard van mensen. In zijn boek ‘Nooit meer slapen’ laat hij een samenleving zien waarin mensen zijn afgepeld tot op het bot.

Doorgeven?

Graag, stuur een berichtje naar passie@gelrecollectief.nl en we nemen contact op.

Website:

Gelrecollectief: www.gelrecollectief.nl

Voorbeeld van wat je kan vinden op deze inspirerende site:
random image
Coach – Trainer Ik kan mijn passie volop kwijt in mijn werk: ik verzorg nu trainingen, persoonlijke coaching en werk ook als freelancer bij een groot trainings- en coachingsbureau. Dit passievolle werk geeft enorm veel voldoening. Het is geweldig dat ik op deze manier met mensen mag werken, dat zij toestaan dat ik zo dichtbij mag komen en ze zien groeien. Als ik dat zo meemaak kan ik alleen maar denken: ‘Ik heb het mooiste beroep van de wereld!’