Druk op enter om de resultaten te tonen of ESC om te annuleren.

Een school, die maak je samen!

Martin Kooijmans, hoofd van een basisschool.

Van twee kennissen hoorde ik dat Martin Kooijmans een zeer bijzonder, gedreven man is, waar de passie voor zijn werk vanaf straalt. Hij is hoofd van de Julianaschool in Lieren, een school met 90 leerlingen. Ik breng er een ochtend door en de start is al heel bijzonder. Martin vraagt in groep 5/6 wie mij wil rondleiden, dat doet hij niet zelf. Ook vertelt hij aan de kinderen waar ik voor kom. Ik krijg een fantastische rondleiding van Annemijn en Janneke door de tuin en de school. Er zijn dieren, een moes- en plantentuin en een tuin om je terug te trekken als je rust wilt of verdrietig bent.
Als ik daarna met Martin rond loop spreekt hij onderweg leerlingen aan en vraagt belangstellend hoe het met hen is, vraagt naar een vader die op zakenreis is, of de peer lekker smaakt…….. Hij laat mij een heel belangrijk bord in de hal zien, waarop van alles te vinden is wat er speelt op school. Natuurlijk de verjaardagen van kinderen, maar ook over de hoeveelheid energie die via zonnepanelen op de school teruggewonnen wordt. Ook is er van alles te zien over een vogelproject, dat nog uitgebouwd moet worden.
Hij komt uit een traditioneel christelijk gezin. Toen Martin 16 jaar was, kreeg zijn vader een ernstig hartinfarct. Dat betekende dat hij al vroeg een volwassen rol in het gezin kreeg. Als kind reageerde Martin tegendraads, hij was lastig en deed dingen die niet door de beugel konden. Hij werd op de middelbare school uit de klas gezet, kreeg een lel met een liniaal en werd zelfs geschorst. Nu, achteraf, weet hij dat hij de school saai vond en dat er aan zijn onderwijsbehoefte voorbij werd gegaan. Hij deed andere dingen, vocht op zijn manier. Docenten begrepen hem niet, op één na.
Hij deed jarenlang niet veel op school en met een lach op zijn gezicht vertelt hij over de tip die hij kinderen geeft: ‘zorg dat je zeker een keer blijft zitten op de middelbare school. De meiden vinden je veel leuker en je hebt meer de tijd om dingen te doen !’
Na de middelbare school wist hij niet wat hij wilde worden en in die tijd ging je dan naar de Pedagogische Academie. Daar had hij het naar zijn zin, maar hij vond het ook wel moeilijk en was ook daar tegendraads. Hij ging in de leerlingenraad en maakte stennis met de directie. In militaire dienst heeft hij zichzelf ontdekt. Ook als militair deed hij dingen die niet waren toegestaan. Hij kon er wel meer invloed uitoefenen en leerde zijn grenzen aangeven. Martin redde een jongen die belaagd werd en dat had nogal inpact op hemzelf en anderen.
Toen moest hij gaan werken. Hij kwam vol idealen op een school in Apeldoorn Zuid, maar had problemen met orde houden. Het hoofd van de school geloofde echter in hem en hielp hem. De man regisseerde hem van achter uit de klas. Hij zag dat Martin het pedagoog zijn in zich had en straalde vertrouwen naar hem uit en gaf Martin complimenten.
16 jaar lang werkte Martin op een school, waar hij met plezier werkte en vervolgens ging hij naar een andere school met 800 leerlingen, die veel te groot voor hem bleek te zijn. Hij had er onvoldoende binding met de leerlingen en collega’s. De directeur die dit zag attendeerde hem op een vacature bij de kleinste school van Apeldoorn en daar kwam hij weer tot zijn recht.

Julianaschool
Nu werkt hij al weer heel wat jaren als directeur bij de Julianaschool in Lieren. Uit zijn verhaal concludeer ik dat door toedoen van Martin de school zeer gewaardeerd wordt door de leerlingen en ouders. Er komen aanmeldingen van kinderen die op andere scholen niet tot hun recht komen. Zijn missie en visie, die voortkomt uit alles wat hij zelf in positieve en negatieve zin in het onderwijs ervaren heeft, zit in de haarvaten van de school. Maar dat is niet vanzelf gegaan. Het team dat hij aantrof bij de start was neerslachtig en kende een onveilige sfeer. Hij wist ook niet precies hoe hij dat moest veranderen, maar met inspiratie uit boeken, feedback van anderen, een assessment en opgedane kennis in een Midden-management-opleiding pakte hij het aan. Het meeste deed en doet hij nog steeds vanuit zijn gevoel en intuïtie. Hij weet dat het minstens 5 jaar duurt om aan een gewenste cultuur te werken. Volgens hem heeft het geen zin om ‘een externe’ binnen te halen om iets te veranderen. Dat moet het team zelf doen. Als directeur moet je dan wel beslissingen durven te nemen, zoals het afscheid nemen van oude symbolen. Zo verdween een beschilderde muur, die al jarenlang in de school een prominente plek had, maar paste bij de oude cultuur en niet de nieuwe. Er zijn een paar dingen waar Martin écht voor gaat: verbindingen leggen tussen mensen, goed luisteren (dat heeft hij van zijn moeder geleerd), de waarheid van de ouder van een kind als authentiek beschouwen en altijd het positieve in de mens zien. Martin kent alle kinderen op school en de ouders voelen zich door hem en het team gekend, erkend en gewaardeerd. Hiervoor heeft de school dan ook het keurmerk Ouderbetrokkenheid 3.0 van het CPS gekregen en het team kreeg, bij de laatste tevredenheidspeiling, als beoordeling van de ouders een 9.2. Martin probeert alle kwaliteiten uit de leerkrachten te halen, die op hun beurt dat weer doen bij de leerlingen.

Martin staat elke morgen en elke pauze bij de deur. Niet om te controleren, maar om te kijken hoe het met de kinderen gaat. Jarige leerlingen krijgen een felicitatie, kinderen die ziek geweest zijn een warm welkom terug. De meest basale dingen van de menselijke behoeften zoals gezien, gehoord , begrepen en gewaardeerd worden zijn volgens Martin eenvoudig om te doen. Eén van de leerkrachten heeft zich NLP eigen gemaakt en hier profiteert het hele team van. Door meer kennis te hebben van verhoudingen en gevoelens door bijv. een familie-opstelling, snapt het team hij wat een leerling op school nodig heeft. De Julianaschool kent geen anti pestmethode Martin vindt dat kul. Hij vindt dat je moet kijken waarom iets niet goed gaat en niet met een methode komen. Iemand die iets goed doet, niet ten opzichte van de rest, maar van zichzelf, krijgt een podium. Een hoog cijfer is niet belangrijk, maar als een leerling iets gedaan heeft wat voor hem/haar heel knap is, dan mag dat gevierd worden.
Elke dag gaat Martin met plezier naar school. ’s Avonds denkt hij altijd nog even de dag door: wat was de zin van mijn aanwezigheid, waar heb ik iets laten liggen, waar heb ik het goed gedaan, waar kan ik het morgen beter doen? Hij wil altijd anderen helpen maar wel zodanig dat de ander zelf tot actie komt. Hij weet dat hij het verschil kan maken op school, maar hij weet evengoed dat iedereen zonder hem kan. Want de school, die maak je samen. Je hebt elkaar nodig en een ieder, kind-ouder-leerkracht, draagt zijn steentje bij.
Als ik vraag wat de betekenis van passie is voor Martin, dan denkt hij aan dingen waar hij blij van wordt. Volgens hem is het ontroering die je voelt, een gelukzalig gevoel waaraan je je overgeeft of een fijn gesprek dat je hebt met een vriend. Volgens hem raakt het aan de kernwaarden van wie je bent.
Ik concludeer aan het einde van ons gesprek dat Martin een man is die door vallen en opstaan in zijn eigen leven en door zich elke dag te laten raken door mensen, een bijzonder iemand is voor de kinderen, leerkrachten en ouders van de Julianaschool. Vertrouwen, mensen in hun waarde laten, oprechte aandacht hebben voor de ander, zonder oordeel …….dit zijn allemaal woorden die bij Martin passen.
Als ik hem vraag of ik een foto mag maken voor bij het verhaal zegt hij direct dat hij niet alleen op de foto wil. Hij schiet de eerste de beste leerling die hij in de gang ziet aan, en zo staat hij met Sietse op de foto.

Ik blijf daarna nog een uurtje om getuige te zijn van het samenkomen van alle leerlingen om te horen wie de meeste worsten heeft verkocht bij de worstenactie. Ook dat ervaar ik als een warm, betrokken en gezellig gebeuren waarbij kinderen, leerkrachten en ouders betrokken zijn.

Ik prijs me gelukkig dat ik dit verhaal van hem mocht optekenen. Het is fijn om zo’n mens te ontmoeten. Nog wekenlang moest ik terugdenken aan alles wat ik gehoord en gezien had.
Wie Martin nog wat te vragen heeft of met hem in contact wil komen kan mailen naar mkooijmans@pcboapeldoorn.nl of reageren onder dit passieverhaal.

IMG_0278

Anieta Scholten

Loopbaancoach, P&O'er, schrijfster, partner, moeder

http://www.werkenvanuitpassie.nl

Welkom

Heb je een baan waarin je niet écht gelukkig bent of ben je er ziek van geworden of wil je gewoon eens op zoek naar ander werk? Lees dan bij ‘passieverhalen’ de interviews die ik gehouden heb met mensen die een ‘draai’ in hun loopbaan hebben gemaakt en nu iets doen dat past bij hun passie. Of laat je inspireren door de blogs.

Hulp nodig?

Zelf kun je ook met een beetje lef, inspirerende mensen om je heen en begeleiding van een loopbaancoach een ommekeer in je loopbaan maken en elke dag met plezier naar je werk gaan. Ik wil je daar graag bij helpen. Vul onderstaand formulier in en ik neem contact met je op. Na een (gratis) intakegesprek kunnen we samen bepalen hoe het traject eruit gaat zien en maak ik een offerte.

Aanvraag gesprek