Zadelmaker

Zadelmaker

We hebben met zadelmaker Gerard Linthorst afgesproken op zijn favoriete locatie: bij de paarden dus. Het eerste wat ons opvalt is de rust die hij uitstraalt en de heldere blik in zijn ogen, hier is hij volledig in zijn element, dat zie je direct.

We vragen Gerard hoe hij zo in dit vak terecht is gekomen…..
Na diverse banen gehad te hebben wilde ik iets voor mezelf starten. Ik ben toen een cafetaria begonnen maar had nog steeds energie over. Ook het runnen van een fabriek die onder andere gehaktballen maakte was schijnbaar nog onvoldoende want ik ging ook nog bij de vrijwillige brandweer. Een volgende stap was richting de schoonmaakbranche. Als schoonmaker begonnen heb ik mezelf toen opgewerkt tot directeur, maar draaide vast in een periode waarin er problemen in de branch kwamen, en ik vanuit mijn positie impopulaire maatregelen moest nemen, wat ik niet wilde.
Zo kwam ik terecht in de WW en dat was een gevoelige tik. Ik stond weer op nul. Vijftig jaar was ik en wat nu? Wat moest ik doen?
Het antwoord kwam vanuit de lange wandelingen die ik in die tijd maakte. Mijn hoofd raakte leeg en ik kon terug naar mijn basis:

- Werken met mijn handen, want wat mijn ogen zien kan ik met mijn handen maken -

Ik ging daarmee als klussenman werken bij de zadelmakerij Hulsebos. In de werkplaats was ik bezig met gas, water en licht werkzaamheden. Op een dag vroeg de eigenaar of ik niet voor een halve dag per week voor vast kon komen om de metalen delen van de zadels te vormen. Ik heb daar ja tegen gezegd en dat werd al snel een hele dag.

Een nieuwe carrière in het verschiet?
Inderdaad, al snel volgde er meer. Mijn baas vroeg me of ik de buitendienst voor mijn rekening wilde nemen. Ik had daar helemaal geen trek in, omgaan met de klant, voor mij hoefde dat niet. Een maand later nodigde mijn baas me uit om eens een dagje mee te gaan naar buiten, naar de klanten. Door die ervaring was ik om, dat was heel erg leuk, ik kreeg een heel ander beeld van het werken in de buitendienst!
“Mooi, ….. dus vanaf morgen ga jij zelf de weg op!” meldde mijn baas toen en vanaf dat moment is het gaan stromen.

Wat heb je ervoor moeten leren om dit vak onder de knie te krijgen?
Heel veel verschillenden zaken. Om te beginnen de opbouw van een zadel, de vorm, de verschillende onderdelen en waar die precies voor dienen. Daarnaast de anatomie van het paard, de manier waarop hij beweegt en vooral hoe hij zo vrij mogelijk kan bewegen. Mijn uitgangspunt is dat het paard zo natuurlijk mogelijk moet kunnen gaan. Ik verplaats me daarvoor feitelijk in het lijf van het paard en voel wat hij voelt.
Daarnaast is de ruiter en zijn bouw van belang, de maat van het zitvlak, de lengte en omvang van de benen en het gewicht. Ik heb dat allemaal snel geleerd en wat ik niet weet dat vraag ik.

Hoe werkt dat nou, een zadel aanmeten?
Dat is een heel precies proces. Dat begint voor mij al op het moment dat ik de klant ontmoet en hem of haar in de ogen kijk. Dat vertelt me al heel veel. Feitelijk ´lees´ ik de persoon in kwestie en weet ik welke zadeltype geschikt is. Ik haal dan een aantal voorbeeldzadels uit de wagen en laat de klant ruim proefrijden. Na de keuze voor een bepaald type zadel ga ik op het paard de vorm bepalen en gaan we op de zaak bouwen. Daarna kom ik terug bij de klant en gaan we het proces afmaken. Opnieuw zorgvuldig het zadel plaatsen (wat overigens heel vaak verkeerd gedaan wordt) en proefrijden. Ik sta dan in de bak en loop mee om goed te kijken hoe ruiter en paard op het snijvlak, het zadel, met elkaar verbonden zijn. Kan de ruiter ontspannen zitten? Op de juiste manier de hulpen doorgeven? Voelt het paard zich goed en wordt hij niet beperkt in zijn gang? Ik ben pas dán tevreden als de klant ook tevreden is.

Passie??
Dat klopt, mijn passie heeft daar alles mee te maken: “Vanuit het contact met mens en paard zorgen voor een tevreden combinatie”.

Hoe is de omgang met klant nu?
Dat gaat eigenlijk heel goed. Ik merk dat ik het vermogen heb om mensen te boeien. Mijn begeestering over paarden, hun kracht, hun eerlijkheid klinkt door in de manier waarop ik over het berijden van paarden praat. Dat pikken de mensen die echt geïnteresseerd zijn op en dan ontstaat er een echt mooi contact.

Dat klinkt bijna spiritueel….
Dat is het ook. In mijn WW-periode ben ik in contact gekomen met Rie Reekers die mij op het spirituele pad heeft gezet. Ik heb daar veel aan gehad en dat werkt nog steeds door. Ik geniet dan ook van de boeken van Monty Roberts. Het boek ´De man die naar paarden luistert´ is daar een mooi voorbeeld van. Daarin spreekt mij erg aan dat je als mens kan genieten van een paard als het paard ook geniet. De methode die Monty Roberts gebruikt om paarden zadelmak te maken gebruik ik zelf ook. Dat gaat uit van een natuurlijke manier, denkend vanuit het paard. Vergeleken met de oude manier van zadelmak maken die soms maanden duurt werkt dat via de Monty methode soms al binnen een half uur.

Waardoor wordt je verder geïnspireerd?
Ik vind het prachtig om met mijn handen te werken. Zo heb ik een oude koets (een kerkbrik) vanaf de grond opnieuw opgebouwd en van binnen en buiten bekleed. Mijn lol zit er dan ook in om me eerst door boeken en internet te verdiepen in het ontwerp en de specificaties daarvan. Na de bouw ga ik dan zelf voor de kar staan en voel of hij goed loopt, of het goed is om er een paard voor te spannen.


Hoe wil je jouw passie doorgeven?
Dit interview speelt daar zeker een rol in. Ik wil mijn kennis, ervaring en begeestering graag doorgeven aan mensen die hier wat mee willen. Zij kunnen contact opnemen en als het klikt een dag meelopen.

Contactgegevens

Email: Geanlinthorst@planet.nl

Website Hulsebos: www.hulsebos-zadels.com