IT Architect@heart
We spreken met een ´oude´ bekende van mij uit mijn Achmea tijdperk, in de tijd dat ik de overgang maakte van IT naar mensenwerk. Gerrit Jan Timmermans was in die tijd mijn maatje in het begeleiden van teams in de automatiseringsafdelingen. Gerrit Jan toentertijd meer vanuit de modellen, ik meer vanuit de mensen en de manier waarop zij samenwerkten.
Hoe is het met jou vergaan sinds die jaren negentig, Gerrit Jan?
Zoals je misschien nog weet ben ik na de mooie tijd die we samen opliepen betrokken geweest bij het European Claim Centre wat Achmea wilde ontwikkelen. Dat was een periode van samenwerken met inspirerende mensen en iets nieuws opzetten. In de periode daarna ben ik vanuit Achmea overgestapt naar Be Value als managing-consultant en architect en heb daar naast architectuur mooie dingen gedaan met de medewerkers waar ik leiding aan gaf. Mijn passie zit hem voor een groot deel in het in beweging krijgen van mensen, dat heb ik in die tijd vanuit die rol kunnen doen.
Toch ben je daarin niet doorgegaan?
Ik kwam erachter dat mijn ambitie niet lag in het coachen alleen. Als ik terugkijk dan heb ik in vroegere periode´s vaak extreem met mijn hoofd gewerkt of was ik veel bezig met mijn ´handen´. Ik kom er steeds meer achter dat het mij eigenlijk gaat om de combinatie ´werken met je hoofd, hart en handen´.
Hoofd, hart en handen? Vertel daar eens wat meer over?
Na mijn periode bij Be Value heb ik besloten om mijn eigen weg te gaan en voor mezelf te beginnen. In 2008 is dat een feit geworden en om voor mezelf helder te maken hoe ik mij in de markt wilde profileren heb ik veel tijd en aandacht besteed aan mijn stijl, mijn ´handelsmerk´, wat maakt mij nu uniek?
Ik kwam erachter dat het voor mij alles te maken had met de combinatie hoofd, hart en handen. Het hoofd staat hierbij voor het conceptuele denken, het richting geven aan ontwikkelingen, het architectureren van oplossingen en het nadenken over de impact op organisaties en mensen.
De handen staan voor het vermogen te sensorisch te voelen hoe de omgeving is en om het vervolgens bedachte over te dragen op de mensen die er mee moeten werken, het uitdragen, het in de praktijk zetten: letterlijk de handen uit de mouwen steken.
En met hartskwaliteit, het vermogen om je in te leven, ontstaat pas echt iets moois, iets werkends, iets waar mensen uiteindelijk ook echt wat aan hebben.
Hoe ziet dat er in de praktijk dan uit, dat werken met hoofd, hart en handen?
Wat ik doe is me inleven in het werk wat mensen doen in organisaties, op hun plek, in hun omgeving. Ik realiseer me daarbij steeds dat toevoegen van een geautomatiseerd systeem altijd een verandering voor die man of vrouw zal betekenen. Alleen door echt in contact te gaan met de eindgebruiker kom ik erachter waar het plan, de architectuur en de IT-oplossing, aan moet voldoen. Voor morgen en natuurlijk ook nog voor de jaren daarna. Het creëren van praktische bruikbaarheid en toekomstvastheid in de oplossing, is de uitdaging waar de IT architect voor staat. Het gaat om het slaan van een brug tussen de vraag van vandaag en de houdbaarheid van overmorgen.
Hier klinkt veel passie in door!
De passie om dit zo goed te doen, komt inderdaad recht uit het hart. Alleen op deze manier kan ik mijn werk goed doen. Mijn passie kan je dus omschrijven als:
“Het creëren van werkende IT oplossingen die mensen die dat gaan gebruiken ook echt helpen”.
Op de website van Gerrit Jan heeft hij hierover een mooie quote staan:
“When we boil it all down, what sets the great (enterprise) architect apart from the merely talented architect is a passionate dedication to the greatness of the enterprise and it people”.
(Dana Bredemeyer).
Heb je een voorbeeld van een project?
Ik werk al een aantal jaren voor defensie, waar ik medeverantwoordelijk ben voor de ontwikkeling van systemen die in militaire operaties worden gebruikt.
Een boeiend voorbeeld is het systeem dat er voor zorgt dat een militair weet waar hijzelf is, waar de rest van de eigen troepen is waarmee ze elkaar kunnen waarschuwen bij dreiging. Dit kan het verschil maken tussen leven of dood. Wanneer tijdens een vuurgevecht de schutter in een tank of gevechtsvoertuig een beslissing moet nemen kan dit systeem helpen onderscheid te maken tussen zijn eigen mensen en de vijand. De oude manier gaat erg uit van visuele waarneming gecombineerd met radiocontact, de vraag die we als centrum kregen was om dat beter te ondersteunen met IT.
Wil je begrip hebben voor de omgeving waarin de militair moet werken, dan moet je je daarin inleven. Een van mijn eerste stappen is dan altijd omdat zelf te ervaren wat de fysieke omgeving is waarin het gebeurt. Dus zelf in een pantservoertuig stappen (en meerijden als het kan) om te ervaren wat dat betekent. Dat viel erg tegen, en niet alleen doordat ik hard mijn kop stootte tegen de metalen rand bij binnenkomst. Zo´n gevechtsvoertuig zit al boordevol apparatuur, er is nauwelijks ruimte voor wat extra´s, het is er warm, soms vochtig, het rammelt als een gek, het schokt en stoot, je kunt elkaar nauwelijks verstaan en uiteraard moet alles op boordspanning worden gevoed, dus maar zeer beperkt. Hier moet je dus wel allemaal rekening mee houden!
Na een dag ´op oefening´, of bij een eenheid zijn, krijg je dan ook nog een goed beeld van de mensen die met de nieuwe systemen moeten gaan werken. Deze mensen staan onder grote mentale druk, moeten in noodsituaties heel snel beslissen en zijn gewend aan voorgeschreven handelingen in bepaalde omstandigheden (Skills and Drills). Ik kwam tot de conclusie dat IT ondersteuning in deze extreme omstandigheden vooral gebaseerd moest zijn op eenvoud en robuustheid en dat er veel aandacht moest zijn voor testen, foolproof maken (er staan immers mensenlevens op het spel), en ingebruikname (opnemen in werkprocedures en trainingsprogramma´s).
Met als basis dit constant inleven in de praktijk ben ik inmiddels met een team architecten, ontwerpers en ontwikkelaars met diverse van dit soort systemen bezig. In de praktijk betekent dit dat de militair op een scherm een kaart ziet waarop de positie van eigen mensen digitaal wordt aangegeven, wat hem ondersteunt in het nemen van beslissingen.
Wanneer ben jij op zijn best? Waar geniet je het meeste van?
Ik geniet ervan om met een team in gesprek te zijn over IT, de toepassing daarvan en hoe dat nou echt qua oplossing wat gaat betekenen voor gebruikers. Dat komt er in de praktijk vaak op neer dat ik voor een whiteboard sta en met mijn mensen al schetsend en ´scenario´s doordenkend´ onderzoek of het goed is voor de organisatie, voor de mensen die het gaan gebruiken, waar we op moeten letten, welke keuze´s gemaakt moeten worden en hoe we dat samen gaan verder brengen.
Je inspireert mensen, je neemt ze mee?
Inderdaad, dat zit bij mij ingebakken. Ik kan mijn enthousiasme en drive niet onder stoelen of banken steken en als ik merk dat er ´drempels´ zijn dan doe ik daar wat mee. Dat komt ook doordat ik vanuit mijn geloofsovertuiging anderen graag wil helpen en omdat mijn gedrevenheid alles te maken heeft met nuttig willen zijn op deze aarde.
Waar wordt jij door geïnspireerd?
Mijn inspiratie vind ik in het contact met mensen en de ideeën die zij hebben, de passie die voelbaar is en de interactie die dat oplevert. Vanuit mijn nieuwsgierigheid, ook een goede eigenschap van een architect trouwens, ben ik dan bezig om te zoeken naar het hoe en waarom mensen handelen, hun passie en gedrevenheid en zie ik mezelf dan als vanzelf potentiële oplossingen visualiseren en met hun bespreken.
Noem eens een talent wat zich sterk heeft ontwikkeld in jouw leven?
Vooral het vermogen om me in te leven in dat wat gebruikers met mijn inspanningen als architect werkelijk aan meerwaarde zullen ervaren, is een talent wat zich meer en meer heeft ontwikkeld. Hierin vind je ook mijn professionele ontwikkeling terug die me op het punt heeft gebracht dat ik optimaal en vanuit vrijheid kan functioneren vanuit de driehoek hoofd-hart-handen.
Mensontwikkeling!
We praten nog even door met Gerrit Jan over zijn persoonlijke ontwikkeling en zijn groei in 2004 bij het Leefstijl Training Centrum (LTC) van Achmea in Dalfsen.
Daarvandaan heeft hij een prachtige metafoor meegekregen én een warme herinnering aan het lied ´Ik hou van mij´ van Harry Jekkers.
Tekst en muziek: ´Ik hou van mij´ van Harry Jekkers.
De metafoor is de olifant:
• Hij is sterk, sociaal, en een teamplayer
• Hij is fijngevoelig maar kan ook furieus en bedreigend zijn
• Intelligent en een goed geheugen
• Hij maakt indruk door zijn postuur, heeft een dikke huid maar een klein hartje
• Hij gaat obstakels niet uit de weg, maar ontworteld ze liever
Gerrit Jan ten voeten uit!
Heb je nog boekentips?
Een absolute aanrader is het boek van Jaworski, Synchroniciteit. Het verhaal over de man die zijn hart volgt ook al is dát wat op zijn pad komt soms erg groots.
Flight of the Buffalo van James A. Belasco, een boek dat laat zien hoe leiderschap en teams zich met elkaar verhouden, van een kudde buffalo’s met één leider, naar een vlucht ganzen die van elkaar de kop overneemt.
The fifth Discipline van Peter Senge. Hoe je als organisatie kunt blijven leren.
Doorgeven?
Gerrit Jan is hier helder in: Kom langs, bel of mail!
Contactgegevens
Gerrit Jan Timmermans