Interieurarchitect
Even voorstellen, mijn naam is Jesse van Lienen, zelfstandig interieurarchitect in Apeldoorn en mijn passie is:
“Ruimte….. en vooral hoe je er betekenis aan geeft “.
Aldo van Eyck pleitte voor het belang een omgeving te creëren waarin de mens zichzelf herkennen kan, zijn identiteit niet behoeft te verliezen, en ook niet vereenzamen zal. Kortom een omgeving waar het goed is te zijn.
In mijn optiek is de kwaliteit van je omgeving van groot belang, of dit nu een interieur, een stoel, een uitbreiding aan een woning of een tuin. Hier houd ik mij mee bezig, hier ligt mijn passie.
Kan je wat vertellen over waar die passie vandaan komt?
Als jongetje was ik al geïntrigeerd door de verschillende plekken in huis. Herinneringen komen naar boven aan de openhaard die mijn vader zelf bouwde en de tafel met dik blad waar we met z’n allen aten. Ik ben altijd erg nieuwsgierig geweest (en gebleven) naar hoe zo´n plek invloed op je had en hoe je dit kon gebruiken en versterken. Voor mijn broertje en mij werd de bank een “huis” door samen onder het losse zitkussen te gaan zitten.
Mijn nieuwsgierigheid en het spelen met ruimtes bleef duidelijk niet onopgemerkt en toen ik 10 jaar was zei mijn oma al: Jij moet binnenhuisarchitect worden!
En dat is ook zo gelopen. Na de HAVO heb ik een tussenjaar gedaan (vooropleiding voor de kunstacademie) en ben ik het vak van interieurarchitect gaan studeren aan de Christelijke Academie voor Beeldende Kunsten (CABK) in Kampen.
Wat behelst het vak van interieurarchitect?
Een interieurarchitect houdt zich bezig met alle aspecten van het interieur; kleur, licht (zowel kunst- als daglicht), vorm en materiaal. Als interieurarchitect geef je vorm aan de leefomgeving van je opdrachtgevers.
Het is een boeiend vak waarin voor mij ook het woord ruimte steeds weer terugkomt. Ruimte in je denken om creatief te kunnen zijn, ruimte in de tijd om iets moois te laten ontstaan, ruimte in jezelf voor je eigen groeiproces.
Als vak is het ook nog eens uitdagend door de vele aspecten die eraan zitten:
• Uiteraard de benodigde vakkennis als basis
• Zelfkennis over jouw specifieke kwaliteit om op je klant aan te sluiten (hoe kan ik mijn verhaal, ideeën, beelden het beste overdragen?)
• De interactie met de opdrachtgevers om de vraag aan te scherpen. Vaak is dat een kwestie van ruimte (tijd), anders kijken en goed kijken, luisteren en ´proeven´. De klant heeft wel een vraag maar vaak geen of een te beperkt beeld van de mogelijkheden.
• Daarvoor is het ook nodig om een dienstverlenende houding aan te nemen in het proces van het veranderen van de ruimte. Het spel van luisteren, proeven en aanbieden van mogelijkheden moet subtiel gespeeld worden.
Als ik gevraagd wordt om een interieur advies dan wil ik de ruimte ervaren. Ik stap er binnen en neem alles in me op:
• Hoe de bewoners zich in de ruimte bewegen, hoe zij in de ruimte leven
• Hoe de te onderscheiden ruimte´s ten opzichte van elkaar functioneren
• Welke sfeer de verschillende ruimtes uitstralen
• Ik proef de geschiedenis van de ruimte. Wat was ooit waarvoor bedoeld?
• Hoe is de relatie tussen binnen en buiten (daglicht, uitzicht, open verbindingen).
Daarna gaat het proces met het aansluiten op de klant van start. Kenmerkend is dan het verschil tussen een particuliere klant en een bedrijfsmatige opdracht. Bij een particuliere opdrachtgever ben ik meer gebonden in het bepalen van het ontwerp. Er is meestal wel veel ruimte tussen de vraag van de particuliere opdrachtgever, zij hebben veelal een functionele vraag, en wat er vanuit interieurarchitectuur mogelijk is. Dat is dan wel goed balanceren tussen je eigen ambitie om wat moois te ontwerpen en de creatie waarin de klant zich thuis voelt. Bij een bedrijfsmatige opdracht ligt dit anders. Deze opdrachten ontstaan vaak veel meer vanuit een concept en een complex programma van eisen. Aan de ene kant is de speelruimte hier veel groter ondanks alle regels en eisen waar het aan moet voldoen.
Je geeft ook les aan de academie voor beeldende kunsten (CABK) in Zwolle?
Inderdaad, ik vind dat een mooie aanvulling op mijn werk als zelfstandig interieurarchitect. Al tijdens mijn eigen opleiding werd mij duidelijk dat het meekijken en reageren op andermans werk voor mij heel natuurlijk voelt. Naast de vakmatige onderwerpen ben ik nu meer bezig met het overbrengen, zeg maar doorgeven, van mijn visie op het vak: Sta steeds open voor nieuwe mogelijkheden, een andere kijk op de werkelijkheid. Welk talent, welke andere kijk op de werkelijkheid van de ruimte heb jij die voor de opdrachtgever van belang is? Door dit door te geven geef ik dit ook terug aan mezelf. Het is iedere keer opnieuw een terugkoppeling naar mezelf: Hoe doe ik het eigenlijk?
Talenten?
Een belangrijk talent wat ik al vanaf jongs af aan had was het vermogen om met al mijn zintuigen te ´kijken´ naar de ruimte. De meeste mensen ´kijken´ met hun hoofd, gebruiken hun denken, en bepalen daaruit de benodigde actie. Ik voeg daaraan toe: het ´kijken´ als beleving. Dan gaat het meer om het gevoel, de sensatie die de ruimte oproept.
In de praktijk kan dit nogal ver uit elkaar liggen en mijn talent om deze twee ´werelden´ met elkaar te verbinden heb ik ontwikkeld. Dan rest nog het vertrouwen én het zichtbaar en tastbaar kunnen maken van je ideeën.
Het talent om ´geduld´ te hebben moest ik nogal mee oefenen. Het gaat dan over het vermogen om jezelf de tijd te geven om te leren, om te leren kijken en om de rust te hebben om ´niet ergens aan voorbij te gaan´. Een proces van rijpen dus en niet te vlug aan het concretiseren te beginnen.
Talenten als ruimtelijk inzicht en ambachtelijkheid liggen voor de hand. In het begin van mijn carrière was het maken van meubels dan ook een ware passie.
Inspiratie?
Ik haal mijn inspiratie uit:
• Maarten van Severen, een ontwerper die met de maximale energie en middelen naar het gewenste resultaat toe werkt, ook al lijkt dit, wellicht onoverkomelijk, zeer minimaal. Zie: www.kunstbus.nl/design/maarten+van+severen.html
• Hans van de Laan, “Beleving in werk” van architect en monnik.
Zie: www.vanderlaanstichting.nl
• De schoonheid van de openbare ruimtes in de Zuidelijke landen. De pleinen waar binnen en buiten zo natuurlijk bij elkaar horen en in elkaar overgaan. Op een plein wordt daar geleefd, minder ingericht vanuit functie. Dit heeft natuurlijk alles te maken met klimaat en cultuur.
• Ambachtelijkheid, zoals bijvoorbeeld binnen de Japanse tradities op het gebied van wonen en bouwen.
Persoonlijke groei?
Het allerbelangrijkste in mijn groeien is dat ik mezelf de ruimte en tijd gun om erachter te komen wat ik neerzet, nu en ook later. Ik wil steeds weer verrast worden door wat ik maak.
Door te leven vanuit het uitgangspunt: ´Ik ben er nog niet´ kan ik mezelf verder ontwikkelen.
Over een aantal jaren zie ik mezelf ook wel meer in de richting van de landschapsarchitectuur werken, de open ruimte en het ontbreken van vaste kaders spreken me daarbij erg aan.
Doorgeven?
Mensen die geïnteresseerd zijn kunnen me benaderen via mijn website en zijn welkom in mijn bedrijf of op de school waar ik les geef.
Rondleiding…..
Na het interview leidt Jesse ons rond in een door hem gerealiseerde publieke ruimte, het Centrum voor Beeldende Kunst Apeldoorn. Jesse heeft deze ruimte als architect ingericht op basis van duurzaamheid, openheid, zichtlijnen, eerlijk materiaal gebruik en sfeer. Onderstaande foto´s geven daar een goed beeld van. Een opbergsystemen voor schilderijen is van oude vloerdelen gemaakt. Houten panelen met hun oorspronkelijke maat zijn op ambachtelijke manier opgehangen zodat die later weer voor een ander doeleind kunnen worden hergebruikt:
Contactgegevens….
Website: www.jessevanlienen.nl